Θεωρία Δειγματοληψίας

Η θεωρία δειγματοληψίας ασχολείται με τις αρχές και τεχνικές επιλογής υποσυνόλου ατόμων από έναν πληθυσμό, με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων για το σύνολο. Αυτό το σχεδιάγραμμα συνοψίζει τις βασικές μεθόδους και τους εκτιμητές που συνδέονται με κάθε σχέδιο.

Βασικές Έννοιες

• Πληθυσμός vs. δείγμα: παράμετροι vs. στατιστικά
• Πλαίσιο δειγματοληψίας: ο κατάλογος από τον οποίο επιλέγεται το δείγμα
• Σφάλμα δειγματοληψίας: μεταβλητότητα λόγω τυχαίας επιλογής
• Μη δειγματοληπτικό σφάλμα: μεροληψία από σχεδιασμό ή μέτρηση

Μέθοδοι Τυχαίας Δειγματοληψίας

Απλή Τυχαία Δειγματοληψία (ΑΤΔ)

Κάθε μονάδα έχει ίση πιθανότητα επιλογής. Οι εκτιμητές είναι αμερόληπτοι και οι τύποι διακύμανσης απλοί.

Συστηματική Δειγματοληψία

Επιλέγεται κάθε k-οστή μονάδα από ταξινομημένη λίστα. Εύκολη στην εφαρμογή, αλλά με κίνδυνο περιοδικής μεροληψίας.

Στρωματοποιημένη Δειγματοληψία

Ο πληθυσμός χωρίζεται σε ομογενή στρώματα και δειγματολογείται εντός κάθε στρώματος. Μειώνει τη διακύμανση όταν τα στρώματα είναι εσωτερικά ομοιογενή.

Κατά Συστάδες Δειγματοληψία

Επιλέγονται τυχαία ομάδες (συστάδες) και παρατηρούνται όλες ή μέρος των μονάδων τους. Οικονομική για γεωγραφικά διεσπαρμένους πληθυσμούς.

Πολυσταδιακή Δειγματοληψία

Συνδυασμός μεθόδων σε πολλαπλά στάδια, π.χ. επιλογή συστάδων και στη συνέχεια στρωματοποίηση εντός κάθε συστάδας.

Εκτιμητές

Για κάθε σχέδιο το σχεδιάγραμμα παρουσιάζει τον εκτιμητή σημείου, την εκτιμώμενη διακύμανση και τον τύπο διαστήματος εμπιστοσύνης για μέσους, συνόλα και αναλογίες.