Θεωρία Δειγματοληψίας

Η θεωρία δειγματοληψίας ασχολείται με τις αρχές και τεχνικές επιλογής υποσυνόλου ατόμων από έναν πληθυσμό, με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων για το σύνολο. Αυτή η αφίσα συνοψίζει τις βασικές μεθόδους και τους εκτιμητές που συνδέονται με κάθε σχέδιο.

Βασικές Έννοιες

• Πληθυσμός vs. δείγμα — παράμετροι vs. στατιστικά
• Πλαίσιο δειγματοληψίας — ο κατάλογος από τον οποίο επιλέγεται το δείγμα
• Σφάλμα δειγματοληψίας — μεταβλητότητα λόγω τυχαίας επιλογής
• Μη δειγματοληπτικό σφάλμα — μεροληψία από σχεδιασμό ή μέτρηση

Μέθοδοι Τυχαίας Δειγματοληψίας

Απλή Τυχαία Δειγματοληψία (ΑΤΔ)

Κάθε μονάδα έχει ίση πιθανότητα επιλογής. Οι εκτιμητές είναι αμερόληπτοι και οι τύποι διακύμανσης απλοί.

Συστηματική Δειγματοληψία

Επιλέγεται κάθε k-οστή μονάδα από ταξινομημένη λίστα. Εύκολη εφαρμογή — κίνδυνος περιοδικής μεροληψίας.

Στρωματοποιημένη Δειγματοληψία

Ο πληθυσμός χωρίζεται σε ομογενή στρώματα και δειγματολογείται εντός κάθε στρώματος. Μειώνει τη διακύμανση όταν τα στρώματα είναι εσωτερικά ομοιογενή.

Κατά Συστάδες Δειγματοληψία

Επιλέγονται τυχαία ομάδες (συστάδες) και παρατηρούνται όλες ή μέρος των μονάδων τους. Οικονομική για γεωγραφικά διεσπαρμένους πληθυσμούς.

Πολυσταδιακή Δειγματοληψία

Συνδυασμός μεθόδων σε πολλαπλά στάδια — π.χ. επιλογή συστάδων, στη συνέχεια στρωματοποίηση εντός κάθε συστάδας.

Εκτιμητές

Για κάθε σχέδιο η αφίσα παρουσιάζει τον εκτιμητή σημείου, την εκτιμώμενη διακύμανση και τον τύπο διαστήματος εμπιστοσύνης για μέσους, συνόλα και αναλογίες.